آینده مشارکت در انتخابات؟
Normal
0
false
false
false
EN-US
X-NONE
AR-SA
آینده مشارکت در انتخابات چه می شود؟
صندوق ها در انتظار مقبولیت نظام اسلامی
بعد از انتخابات ریاست جمهوری دهم در سال 88، ادعای تقلب و گم شدن آرای مردم از سوی طرف های بازنده و به تبع آن رسانه های فارسی زبان وابسته به انگلیس و امریکا، موجب شده تا حساسیت های بالایی در موضوع مقبولیت و اعتماد مردم به نظام ایجاد شود.
این ادعا بیشتر از طرف ضد انقلاب و اصلاح طلبان مطرح می شد و با تظاهرات خیابانی سعی در اثبات سخن خود داشتند.لذا انتخابات بعدی که در ایران برگزار می شد از حساسیت بالاتری برخوردار بود. انتخابات مجلس شورای اسلامی نهم که در 12 اسفند ماه سال 90 برگزار می شد، عکس العمل های مختلفی را برمی انگیخت.
ابتدا برخی افراد مانند خاتمی شروطی را برای نظام وضع کردند تا نظام بتواند از حضور دوباره اصلاح طلبان در مسند قدرت بهره مند گردد. شروطی مانند آزادی عوامل آشوب های سال 88، باز گشایی مجدد روز نامه های توقیف شده که برخی کمتر از یکسال مانده به انتخابات افتتاح شده بودند و ... .
برخی رسانه ها از این ترفند به عنوان بازی باخت-باخت یاد کردند. با عملی نشدن این شروط، انتظار می رفت انتخابات توسط حامیان خاتمی تحریم و به دنبال آن حضور مردم کم رنگتر شود. عده ای از خاتمی پیروی کردند ولی بیش از 300 نفر از جریان اصلاحات برای حضور در انتخابات مجلس نهم تایید صلاحیت شدند که شاخص ترین آنها برادر زاده ی سید محمد خاتمی بود.این دومین دفعه ای بود که یاران خاتمی شکست می خوردند.
به هر صورت شروط و فشار به نظام ،کاری از پیش نبرد و حضور اصلاح طلبان در انتخابات ، شکاف میان این جریان را بیشتر کرد و رای آوردن اندکی از آنها موجب شد تا کرسی نمایندگی را نیز از دست بدهند و از همه بدتر(یا بهتر)، مشارکت بالای مردمی در انتخابات بود که هدف دیگر تحریم انتخابات و قبلتر از آن حوادث سال 88 مبنی بر خیانت در رای مردم را به شکست می رسانید.
سعی و تلاش خاتمی برای ایجاد نقش محوری برای خود و تقلای وی برای بازگشت به نظام و یا کرسی قدرت موجب شد تا در انتخابات شرکت کند و طبق گفته ها روی برگه ی رای خود کلمه" جمهوری اسلامی" را بنویسد و به صندوق بیاندازد.
این کار وی بیش از بیش اپوزیسیون و دوستان ، معاونین یا وزرای سابق وی را از خود شاکی و ناراحت می سازد و سیل توهین ها و فحاشی ها در رسانه های مجازی ضد انقلاب نثار وی می شود.{وی در اوایل آغاز اختلافات بر سر انتخابات ریاست جمهوری دهم، خواستار برگزاری رفداندم جمهوری اسلامی شده بود که این پیشنهاد با استقبال دوستانش مواجه شد، زیرا این به معنای بی اعتمادی مردم و تقلب در آرای بود و یعنی حضور مردم در انتخابات 88 نمی توانست مقبولیت نظام را تایید کند. وی در سال 89 به تعدیل مواضع خود پرداخت و با اغتشاش خواندن حادثه 25بهمن سال 89،حمایت از مردم مظلوم فلسطین و حضور در انتخابات مجلس در سال 90، مورد غضب و خشم برخی از دوستانش قرار گرفت}.
اما کم کم به انتخابات 92 نزدیک می شویم وگزینه های اصلاحات برای انتخابات خیلی زود شروع به فعالیت کرده اند. عارف به طور رسمی حضور خود را اعلام کرده،محمد علی نجفی در سایتی موسوم یه حامیان دکتر نجفی و حاوی عکس ها ی تبلیغاتی مترصد فضاسازی برای حضور است،خاتمی هم که به تدریج می خواهد خود را در دایره ی نظام جا کند، احتمالا چنین قصدی دارد و ....
اما آیا می توان در انتخابات سال 92 شرکت کرد و ادعای تقلب در سال 88 داشت؟ سازوکار انتخابات همانست که توسط قانون اساسی تعیین شده.ابتدا باید التزام عملی به اسلام،قانون اساسی و اصل ولایت فقیه داشت که توسط شورای نگهبان بررسی می گردد، انتخابات توسط همان دولت و تحت نظارت مجلس و شورای نگهبان برگزار می شود و مرجع اصلی رسیدگی به شکایات و تخلفات انتخاباتی همان شورای نگهبان است! پس کسی که به تقلب معتقد است چگونه می تواند به همان شورای نگهبان،همان دولت، همان نظام و همان قانون اساسی اعتماد کند و به انتخاب رئیس جمهوری اسلامی تن دهد؟
پس به نظر می رسد یک پارادکس در برابر این جریان دیده می شود به جز در برابر معدود افرادی که از ابتدا به تقلب اعتقادی نداشتند.
انتخابات 92 در صورتی برگزار می شود که شروط اصلاحات آنطور که می خواستند عملی نشده و موسوی و کروبی هم ظاهرا در حصر خانگی به سر می برند. پس باید منتظر ماند و ملاحظه کرد که میزان مشارکت مردم می تواند بار دیگر مانند انتخابات 12 اسفند تکلیف را روشن کند یا خیر!؟
با توجه به وضعیت کنونی و جنجالها و کشمکش های خوب و بد سیاسی ، امید به وضع بهتر ، جذابیت در عملکرد و شعار های افراد حاضر یا تاثیر گذار در انتخابات ، میتواند افراد با سلایق مختلف را به پای صندوق رای و زیر پرچم آزادی تحت حاکمیت اسلام بیاورد، و باید متذکر گردید که اولین قدمی که هر فرد برای حضور در انتخابات بر می دارد، به معنای اعتماد در سلامت و حفاظت از امانت است وگرنه هیچ کس دلیلی برای حضور خود نمی بیند.
قصد دارم تا مدتی مطالب نشریه دانشجویی پاورقی در دانشگاه صنعت آب و برق شهید عباسپور را هم منتشر کنم